“Nee, geen geruchten dat er dit najaar een vervanger zou komen” zeiden ze me bij de fotowinkel. Vreemd toch, een camera die al 2 jaar uit is. Of net niet?  De X100T is de perfectie nabij, wat kan je nog verbeteren zonder aan het core concept te sleutelen.  U merkt het, ondergetekende is fan. Ik trok naar New York en zocht uit of de Fujifilm X100t nu echt perfect is.

Binnen zijn niche is de X100T onovertroffen.  De nadruk ligt hier wel degelijk op ‘binnen zijn niche’, want een systeemcamera met een vaste 35mm lens legt de gebruiker toch wel enkele beperkingen op. Zo steek je best iets anders in je cameratas wanneer je het wit in de ogen van een F1 racer wil vast leggen.  De X100T voelt zich echter kiplekker op straat. En van straten en het erover rijden weten wij van Volante toevallig wel iets. Dus namen we de X100T mee naar de straten van New York.

Klein, compact, maar betrouwbaar en bijdehand.  Een volle dag ging de batterij makkelijk mee, je krijgt er zo een 300tal beelden uit. De nieuwe zoeker met Split Focus maakt manueel bijna zo handig als de echt wel zeer snelle autofocus. Sloom kan je hem echt niet meer noemen, wat vroeger op de X100 reeks een vaak gehoorde kritiek was.

Mijn favoriete aspect is dat zowel bij zeer veel als bij zeer weinig licht, de X100T perfecte beelden weet te maken.  De ISO 1600 produceert amper zichtbare ruis, en dankzij elektronische sluiter en ND filter kan hij zelfs bij volle middagzon beelden met mooie onscherpe achtergrond maken.

De vertrouwde fysieke knobs en dials voor alle basisfunctionaliteit zijn ook nog steeds present, en maken dit een droom van ergonomie. Echter,  voor andere X-shooters misschien een probleem: Enkele van de vaak gebruikte toetsen hebben een compleet andere layout. De X-pro1 Play is de Q op de X100T. Jammer.

De X100T is een ideale compagnon voor de serieuzere fotograaf die geen rugzakken vol materiaal veilig langs de TSA wil krijgen, maar toch een powerhouse in the pocket willen. Wat de een beperkingen noemt is voor de ander charmant.  Geen full frame, ik heb het eerlijk gezegd niet gemist. Grotere sensor betekent ook grotere camera en het gebrek aan bulk is net wat me telkens weer naar de X100T doet grijpen.

Ook voor portret is hij wonderwel geschikt.  Modellen kijken met interesse en verwondering naar dit bakje, in plaats van een gigantisch kanon in hun gezicht geduwd te krijgen. De interactie is deel van het X-verhaal.

Voor mij hoeft Fuji helemaal geen updates meer uit te brengen.  Het zou hubris zijn deze camera nog te willen verbeteren. Permanent in de fototas!

Over de auteur

Geef een reactie