De Maserati Quattroporte is een waarde op zichzelf en misschien wel de meest iconische naam in de Maserati geschiedenis. In tegenstelling tot de sportieve coupés waar de drietand natuurlijk ook mee geassocieerd wordt, draait het bij de vierdeurs om luxe en comfort maar zonder het Maserati DNA te negeren. Een ideale wagen dus voor een stevige roadtrip en toevallig viel er een uitnodiging in de bus om in het Duitse Wetzlar het nieuwe Leitz park, de hoofdzetel van Leica, te ontdekken. Een beter excuus hadden we niet nodig.

De Quattroporte op zich is natuurlijk een echte legende en is nog steeds trouw is aan de historiek en de heritage van de type en het merk. Uiteraard is er ook de Ghibli maar die wagens waren in het verleden coupés in plaats van de (top)vierdeurs waar de badge nu op plakt. Quattroporte’s staan synoniem met luxe. Het soort luxe dat in het verleden al in de smaak viel bij sterren en staatshoofden. De eerste Quattroporte zag in 1963 het levenslicht en kende, net zoals het bedrijf zelf heel wat up’s en downs. De vijfde generatie Quattroporte was een absolute hit, zeker in GTS-uitvoering met de brullende 4.7 liter V8 die we ook in de de Gran Turismo tegenkomen. De nieuwste en zesde generatie heeft dus een eer hoog te houden.

20140524_untitled_9998200-Edit

In Modena zette men daarom het beste beentje voor. Om te voldoen aan eco-regels en euro-normen moest de 4,7 liter V8 plaats ruimen voor een kleinere geblazen 3.8 liter V8. Treuren hoeft niet. Dit nieuwe biturboblok produceert nu 530 pk en piek van maar liefst 710nm(!!!) koppel (en is meteen de krachtigste motor die je vandaag voor een Maserati kan krijgen). Meer dan voldoende om de vijf meter lange en bijna twee ton zware vierdeurs van 0 naar 100 te doen hollen in 4,7 seconden en dat onder een Italiaanse V8 serenade. Een als dat nog niet genoeg is hoef ik er alleen maar bij te vertellen dat de basis van dit motorblok ook terug komt in Ferrari’s California T en zelfs de nieuwe 488GTB

Dit motorblok komt ook terug in Ferrari’s nieuwe 488GTB

Ondanks alle power kan de Quattro zijn gewicht en omvang ook niet verbergen en probeert dat ook helemaal niet. Ok, er is aan adaptieve ophanging met een sport-stand, maar dat is niet waar het bij deze wagen om draait. Dit is een “cruise-mobiel”, een kilometer vreter met Italiaanse flair. In comfort-mode verteerd de Maser het wegdek en passeert tegelijk voor je er nog maar erg in hebt de 200 kilometer per uur. Ideaal voor de Duitse Autobahn zeg maar. Laat dat nu toevallig de richting zijn die we uitgaan.

Aangezien er veel vraag is naar de Quattroporte GTS hebben we de wagen slechts voor een weekend en de openingsceremonie valt samen met de dag waarop we de GTS-sleutels in ontvangst mogen nemen. We hebben dus haast. De 530 paardjes uit het V8 blok, zullen van pas komen. Eens ons (in kostuum geklede)achtersteven in de wagen gedropt, merken we meteen het niveau van de afwerking. Er wordt de nieuwe lijn Maserati’s, die de Fiat/grugliasco fabriek in Turijn gemaakt worden, vaak verweten dat ze opgesmukte Chryslers zijn geworden. Niets is minder waar. Akkoord, je zal de struise Italiaan wel hier en daar op een Chrysler of Fiat onderdeel betrappen. Dat is nu eenmaal eigen aan het kostenbesparende bedrijfsklimaat dat de autosector beheerst. De Quattroporte straalt klasse en luxe uit binnenin en toont duidelijk de keuze voor hoogwaardig leder en dito hout – en kunststoffen. Eens we ingenesteld zijn, zetten we koers richting Duitsland.

Akkoord, je zal de struise Italiaan wel hier en daar op een Chrysler of Fiat onderdeel betrappen. Dat is nu eenmaal eigen aan het kostenbesparende bedrijfsklimaat dat de autosector beheerst.

Wanneer we de Belgische grens achter ons hebben gelaten is onze eerste stop het Aral-tankstation voor een tankje Aral 102 Ultimate. Daarna is het tijd voor de Autobahn. Hier kan de GTS zich echt uitleven. Het duurt niet lang voor we wat ruimte hebben gevonden en dan kunnen we op een veilige manier alle 530 paarden echt in galop sturen. Met het pedaal diep in het tapijt begraven flitst de omgeving voorbij en nog voor we beseffen dat we de 200km/u voorbij zijn staat er al 250 op de teller. Uiteindelijk lossen we het gas wanneer de wagen 270km/u afklokt en er (ver) voor ons iemand uitvoegt. Een mix van grenzeloos koppel, de soepele sport skyhook ophanging en de immer geweldige ZF8 automaat maakt waanzinnige snelheden halen op de snelweg een makkie. Meteen erg gevaarlijk wanneer je weet er tussen alle ongelimiteerde stukken Autobahn heel onderbrekingen zijn waar je slechts 100km/u kan rijden en dat de Duitse arm der wet net daar graag flitst. Het is trouwens een zeer bevreemdende ervaring wanneer je op een ongelimiteerd stuk autostrade rijdt en een patrouille tegenkomt. Terwijl je brein, netjes geconditioneert, gilt om vaart te minderen en je jezelf tegen, letterlijk, 200 per uur afvraagt, “dit is toch echt een vrije Autobahn?” blits je de heren in het groen voorbij zonder dat ze met loeiende sirenes achter je aangaan. Een hallucinante ervaring die je best niet op Belgische bodem herhaalt.

Onze eerste bestemming is het pittoreske dorpje Braunfels, dat in de heuvels rond Wetzlar ligt en zoals zovele Duitse dorpjes voorzien is van een eigen kasteel: Schloss Braunfels. Het hotel ligt in een straatje aan de voet van het omwalde fort. Wanneer we door de smalle straatjes van het middeleeuwse dorpje navigeren voelt de Quattroporte reusachtig aan. Ons gevoel zit er ook niet naast de Italiaanse vierdeurs is met 5,27m zelfs enkele centimeters langer dan een Mercedes S500L. Ook op de kleine bosbaantjes naar het dorp toe voelt de “Maser” erg groot aan en kunnen we ons niet 100% uitleven op de prachtige bosweggetjes zeker wanneer er elke 10 meter een wit reflectief paaltje staat. Eens we verder afdaalden werd de weg breder en konden we ons echt uitleven. In sport mode en met alle systemen uitgeschakeld komt de Italiaanse reus tot leven. De rust in de heuvels rond Wetzlar wordt even onderbroken door het gebrul van de geblazen V8. De enorm lange wielbasis heeft als voordeel dat de wagen erg voorspelbaar is als hij uitbreekt. Met de ophanging in sportsetting rolt de wagen nog steeds lichtjes heen en weer. Geen nadeel dat je voelt waar het gewicht heen gaat wanneer je meer dan twee ton rokend door een bocht slingert.

De rust in de heuvels rond Wetzlar wordt even onderbroken door het gebrul van de geblazen V8.

In het centrum van Wetzlar worden we in de Rittal Arena verwacht voor de officiële festiviteiten voor de honderdste verjaardag van Leica. Een groots feest dat niet moet onderdoen voor de klasse van Leica. De cocktails en andere geestrijke dranken vloeiden tot in de late uurtjes. Leica wordt tenslotte maar één keer honderd jaar.

De ochtend erna bedanken we voor het ontbijt. Een stevige koffie en het doppio esspresso gevoel dat hetgegrom van de koude start van de Italiaanse V8 in ons opwekt is meer dan voldoende om ons terug wakker te krijgen. De kers op de taart van het Leica-festijn is de exclusieve opening van het Leitz-park. De nieuwe Leica fabriek waar een nieuwe generatie Leica camera’s het daglicht zal zien alsook het Leica Museum. Het Leitz park is het epicenter van Leica. Hier vloeit de legendarische en roemruchtige geschiedenis (waaronder ook een replica van de Oerleica) van het merk samen met de toekomst. De voetafdruk die Leica op de moderne fotografie achterliet is niet te onderschatten. Bezieler Oscar Barnack was de eerste om, de toen grote en lompe ,fototoestellen te vervangen door een compact cameraatje. Een fotogalerij met beelden van fotografie-goden zoals Helmut newton, Henri Cartier Bresson en Robert Capa tonen aan welke impact het het Duitse merk heeft op onze cultuur. Wil je een stukje van die cultuur meenemen? Dan kan dat uiteraard in de Leica-Store die zich naast het museum bevindt. De betere giftshop, zeg maar. Hier kan je de nieuwe Leica toestellen testen en kopen. Als het prijskaartje van een camera je wat te hoog is, kan je natuurlijk ook naar huis gaan met een T-shirt of Leica lens/koffietas.

Als het prijskaartje van een camera je wat te hoog is, kan je natuurlijk ook naar huis gaan met een T-shirt of Leica lens/koffietas.

En naar huis gaan doen we graag. Niet zozeer omdat het Leitz-park niet interessant genoeg was maar omdat elk excuus om terug achter het stuur van de de Quattroporte te kruipen goed genoeg is. Met deze spectaculaire GTS bevestigt Maserati dat ze nog  steeds weten hoe ze een opzwepende maar toch super comfortabele luxe vierdeurs moeten maken en dat er wat Fiat/Chrysler onderdelen in zitten, daar liggen wij al lang niet meer wakker van.

20140526_untitled_016095

 

Geef een reactie