Bij Volante hebben we niet echt een reden nodig om een roadtrip te doen, laat staan eentje naar la bella Italia. Maar de start van het Blancpain Endurance kampioenschap in Monza is wel een héél erg goed excuus. Vorig jaar trok Maxi Buhk in zijn HTP Mercedes SLS AMG GT3 aan het langste eind en haalde het kampioenschap binnen. Een reden te meer om in een wagen voorzien van zilveren ster richting de Italiaanse “temple of speed” te trekken.

Een gloednieuwe Mercedes C220 Blue Efficiency in een spierwitte AMG-line uitvoering is onze reisgezel voor de komende 970 km. De nieuwste incarnatie van de kaskraker uit Stuttgart is meer dan gewoon een update. De nieuwe C heeft een volledig nieuw design en een stevige verjongingskuur gekregen. Het design blijft klassiek en stijlvol, iets wat de wagen heel toegankelijk maakt voor een groot publiek, maar vernieuwt met kleine accenten zoals actieve LED koplampen, een grote grille en een mooi lijnenspel op de flanken. Giet daar de AMG-line saus over met sportieve bumpers en 19” velgen en je krijgt een echte “headturner” als resultaat.

Dynamisch

Onze trip zal ons door België, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland en Italië leiden. Het Mercedes GPS-systeem schotelde ons naast de gewoonlijke keuzes in route ook een dynamisch traject voor. In ruil voor een paar extra kilometers krijg je een interessanter stuk asfalt aangeboden. Iets waar we na 10 uur rijden zeker niet ondankbaar voor zullen zijn. Met het motormanagement op Eco-ingesteld ,voor de extra kilometers, geven we de jonge Duitser de sporen.

“In ruil voor een paar extra kilometers krijg je een interessanter stuk asfalt aangeboden”

Vanuit onze start in het centrum van Antwerpen vertrekken richting de Kempen en Limburg. Eens Hasselt gepasseerd, verdwijnt het lint van industrie en handelspanden. Wanneer we de taalgrens oversteken merken we snel dat de GPS ons langs een van de leukste stukken autostrade van het land stuurt. De E42 is de baan die je via de lange slalom en viaducten over Verviers recht  naar het

legendarische circuit van Spa-Francorchamps brengt. Vanuit Spa zetten we onze toch verder en passeren we Sankt-Vith en ruilen we België voor Duitsland. Tijd voor de Autobahn!

Een lang stuk onbegrensde snelweg stuurt ons richting Saarbrücken en geeft de Mercedes de kans om de beentjes even te strekken. De 2.2-liter Bluetec 4-cylinder Dieselmotor is met 163 pk niet meteen een volbloed snelheidsmonster maar wel een echte kilometervreter. De head-up display die navigatie en snelheid op de voorruit projecteert zorgt ervoor dat we nooit onze ogen van de baan moeten houden. Erg handig wanneer de snelheiden oplopen en concentratie belangrijk is.  Zonder erg veel moeite verschijnt er een 2 op onze snelheidsmeter komen we enkele keren in de buurt van de topsnelheid (233km/u).

Ter hoogte van Saarbrucken verlaten we de Autobahn rijden we door het drukke centrum van Saarbrucken, de hoofdstad van deelstaat Saarland. Bekend door zijn, u raadt het nooit, bruggen.  Via de verschillende bruggen ,sommigen oud andere jonger, huppelen we enkele keren de Saar over. Eens het we het centrum verlaten vervolgen we onze weg langs de bochtige oevers van de Saar. Op de heen en weer wiegende banen is de C-klasse vooral comfortabel en zelf in sport mode is de C-klasse niet overdadig sportief en hoeft ESP en tractie controle niet in te grijpen. Zelfs al gaan we in het midden van een bocht volop op het gas. De C kiest duidelijk voor comfort over dynamiek. Misschien iets wat we zouden missen op een korte bergrit. Tijdens een lange rit van meer dan tien uur kunnen we het comfortabele en voorspelbare rijgedrag absoluut smaken.

Bugatti

Een laatste sprong over de Saar brengt ons naar Frankrijk waar we de Autoroute de l’est links laten liggen en de „Routes Departementales” aan elkaar rijgen.  De mooie D1004 brengt ons tussen de wijngaarden door van het ene pittoreske dorpje in het andere. Onze route brengt ons langs Molsheim. Een dorpje een schijnbaar kopie is van de dorpjes die we eerder passeerden met een groot verschil: Molsheim is de bakermat van Bugatti. We maken een korte stop voor de poorten van het chateau saint-Jean. Ettore Bugatti kocht het kasteel in 1920, niet om in te wonen maar om de prestige van het merk te bevestigen en het is sindsdien de achtergrond van talloze Bugatti foto’s Het is ook hier, voor de trappen van het kasteel, dat je je gloednieuwe Veyron kan komen oppikken. Nadat we onze nieuwsgiere neus even door de hekken steken, rijden we even het hoekje om naar het atelier. Na het faillissement van Bugatti in 1995 nam Volkswagen het roer over en bouwde een nieuw en hypermodern atelier voor de productie van de Veyron. Wanneer we eens glimp proberen op te vangen van het atelier en een passerende Veyron komen in de verte twee kleerkasten met een alles behalve gastvrije lichaamstaal met rasse schreden in onze richting gemarcheerd. De boodschap is luid en duidelijk. Onze gezonde nieuwsgierigheid wordt niet geapprecieerd en het wordt dringend tijd dat we onze weg verder zetten. We moeten tenslotte ook nog de Zwitserse Alpen doorkruisen.

“De boodschap is luid en duidelijk. Onze gezonde nieuwsgierigheid wordt niet geapprecieerd”

Vlak voor we onder Basel doorrijden maken we aan de grenspost nog een korte stop voor een wegenvignet. Zwitserland is een land, dat ondanks de prachtige wegen, een bloedhekel heeft aan alles wat snel gaat en tot 2007 zelfs een verbod op autoraces had. Naast de Alpen, prachtige wegen heeft het land van de Emmentaler een wereldwijde reputatie voor recordboetes, gebaseerd op je inkomen of zelfs een gevangenisstraf tot 4 jaar. We zetten netjes de begrenzer aan en banen ons een weg door het netwerk van tunnels en de spaghetti van wegen. Wanneer de Alpen in zicht komen wordt het moeilijk om de ogen op de baan te houden. Het natuurspektakel van de besneeuwde Alpentoppen blijft oogverblindend mooi.

Na een korte spurt en een stop voor de obligatoire Toblerone-reep, Bereiken we de Gotthard tunnel. Door werken in de tunnel wordt de snelheid verlaagd tot 70 km/u en duurt het meer dan een kwartier voor we na 16 kilometer tunnel terug daglicht zien.

Bij het verlaten van de tunnel valt het op dat het rijbereik van de Mercedes heel slechts heel traag zakt en dat we door het rijden in eco-mode al meer dan 170 kilometer extra rijbereik hebben opgespaard. Het ziet er naar uit dat we de “temple of speed” op één tank zullen bereiken. Gemotiveerd door de eco-display maken we er bijna een spelletje van om zo zuinig mogelijk met de wagen om te springen en de extra kilometer aan elkaar te rijgen.

“Het ziet er naar uit dat we de “temple of speed” op één tank zullen bereiken”

Het duurt niet lang voor we de Alpen in de achteruitkijk spiegel laten en we Italië binnenrijden en uiteraard onmiddellijk kennis maken met de Italiaanse rijstijl. We worden kort even afgeleid door het prachtige Como-meer. Maar helaas kunnen we niet meer stoppen want we hopen nog voor het vallen van de avond in Monza aan te komen.

Versleten

Eens in Monza aangekomen zijn we niet meteen onder de indruk. De stad heeft een “versleten” indruk. Monza is de hoofdstad van de streek Monza en Brianza en is voornamelijk een industriële stad. De grootste publiekstrekker zijn de Duomo en het Monza Park. Het park is een van de grootste stadsparken in Europa (meer dan 685 hectare) en , nog belangrijker, het de Autodromo Nazionale di Monza.

Het circuit van Monza heeft al vele vormen gekend, en bevatte in de 50ies en 60ies de beruchte kombaan, die er nog steeds is, maar niet meer gebruikt wordt en in zeer slechte staat is. Monza haalt zijn naam „Temple of speed” van de hoge snelheden die de wagens op het circuit haalden omdat heel wat bochten flat-out zijn. Zo werden er al snelheden van meer dan 372 km/u opgemeten.

Eens aangekomen op het circuit nemen we een kijkje in de pitboxen waar de teams aan het opbouwen zijn en sluiten we de dag af in de Rosso Pommodoro voor een echte Italiaanse Pizza.Na 970 kilometer had de Mercedes nog steeds geen dorst. We gingen maar pas naar de Dieselpomp wanneer we na het race-weekend Monza verlieten. De Mercedes C-klasse is een rasechte kilometer vreter. De combinatie van het rustige voorspelbare weggedrag en de aangename AMG kuipstoeltjes zorgden ervoor dat we ,na bijna 11uur achter het AMG-Stuur, amper vermoeid aankwamen en klaar waren voor een stevig GT race-weekend.

20140413_untitled_6559-2

2 reacties

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.